کپسول سفالکسین 500 میلی گرم

کپسول سفالکسین 500 میلی گرم

نشانه های درمانی

 سفالکسین یک آنتی بیوتیک نیمه مصنوعی سفالوسپورین برای تجویز خوراکی است.

 سفالکسین در درمان عفونت های زیر به دلیل میکروارگانیسم های حساس اندیکاسیون دارد:

 عفونت های دستگاه تنفسی.

 اوتیت مدیا.

 عفونت های پوست و بافت نرم.

 عفونت استخوان و مفاصل.

 عفونت های تناسلی-ادراری، از جمله پروستاتیت حاد.

 عفونت های دندانی

 سفالکسین در شرایط آزمایشگاهی علیه ارگانیسم های زیر فعال است: استرپتوکوک های β-همولیتیک.  استافیلوکوک ها، از جمله سویه های کواگولاز مثبت، کواگولاز منفی و تولید کننده پنی سیلیناز؛  استرپتوکوک پنومونیه؛  اشریشیا کلی؛  پروتئوس؛  گونه های کلبسیلا، هموفیلوس آنفولانزا;  برانهاملا کاتارالیس.


 اکثر سویه های انتروکوک ها (Streptococcus faecalis) و تعداد کمی از استافیلوکوک ها به سفالکسین مقاوم هستند.  سفالکسین در برابر اکثر سویه های انتروباکتر، مورگانلا مورگانی، pr غیر فعال است.  Vulgaris، Colstridium difficule و گونه‌های زیر: لژیونلا، کمپیلوباکتر، سودوموناس یا گونه‌های هرلئا.  هنگامی که با روش های آزمایشگاهی آزمایش می شود، استافیلوکوک ها مقاومت متقاطع بین سفالکسین و آنتی بیوتیک های نوع متی سیلین از خود نشان می دهند.

 4.2 میزان مصرف و روش مصرف

 دارو شناسی

 بزرگسالان
مقدار مصرف بزرگسالان از 1 تا 4 گرم در روز در دوزهای منقسم متغیر است.  اکثر عفونت ها به دوز 500 میلی گرم هر 8 ساعت پاسخ می دهند.  برای عفونت های پوست و بافت نرم، فارنژیت استرپتوکوکی و عفونت های خفیف و بدون عارضه دستگاه ادراری، دوز معمول 250 میلی گرم هر 6 ساعت یا 500 میلی گرم هر 12 ساعت است.

 برای عفونت‌های شدیدتر یا آنهایی که توسط ارگانیسم‌های کمتر حساس ایجاد می‌شوند، ممکن است دوزهای بزرگ‌تری مورد نیاز باشد.  اگر دوزهای روزانه سفالکسین بیش از 4 گرم مورد نیاز باشد، باید سفالوسپورین تزریقی در دوزهای مناسب در نظر گرفته شود.


 سالمندان و بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه:

 در مورد بزرگسالان، اگر چه در صورت اختلال شدید عملکرد کلیه (نرخ فیلتراسیون گلومرولی کمتر از 10 میلی لیتر در دقیقه) دوز باید به حداکثر 500 میلی گرم روزانه کاهش یابد (به بخش 4.4 مراجعه کنید).

 جمعیت کودکان

 دوز توصیه شده روزانه برای کودکان 25 تا 50 میلی گرم بر کیلوگرم (10 تا 20 میلی گرم بر کیلوگرم) در دوزهای منقسم است.  برای عفونت های پوست و بافت نرم، فارنژیت استرپتوکوکی و عفونت های خفیف و بدون عارضه دستگاه ادراری، کل دوز روزانه ممکن است هر 12 ساعت تقسیم و تجویز شود.  برای اکثر عفونت ها برنامه زیر پیشنهاد می شود:
در عفونت های شدید، دوز ممکن است دو برابر شود.  در درمان اوتیت میانی، مطالعات بالینی نشان داده است که دوز 75-100 میلی گرم بر کیلوگرم در روز در 4 دوز منقسم مورد نیاز است.

 در درمان عفونت های استرپتوکوک بتا همولیتیک، یک دوز درمانی باید حداقل به مدت 10 روز تجویز شود.


 موارد منع مصرف

 حساسیت به ماده فعال یا هر یک از مواد کمکی ذکر شده در بخش 6.1.  سفالکسین در بیماران مبتلا به آلرژی شناخته شده به آنتی بیوتیک های گروه سفالوسپورین یا هر یک از مواد کمکی ذکر شده در بخش 6.1 ممنوع است.

 سفالکسین باید با احتیاط به بیمارانی که به سایر داروها حساسیت نشان داده اند داده شود.  سفالوسپورین ها باید با احتیاط به بیماران حساس به پنی سیلین داده شوند، زیرا شواهدی از حساسیت زایی جزئی بین پنی سیلین ها و سفالوسپورین ها وجود دارد.  بیماران واکنش های شدید (از جمله آنافیلاکسی) به هر دو دارو داشته اند.

 سفالکسین در بیماران مبتلا به پورفیری حاد منع مصرف دارد
قبل از شروع درمان با سفالکسین، تمام تلاش باید انجام شود تا مشخص شود که آیا بیمار واکنش های حساسیت قبلی به سفالوسپورین ها، پنی سیلین ها یا سایر داروها داشته است یا خیر.  سفالکسین باید با احتیاط به بیماران حساس به پنی سیلین داده شود.  شواهد بالینی و آزمایشگاهی دال بر حساسیت زایی جزئی پنی سیلین ها و سفالوسپورین ها وجود دارد.  بیماران واکنش های شدید (از جمله آنافیلاکسی) به هر دو دارو داشته اند.

 کولیت کاذب غشایی تقریباً با تمام آنتی بیوتیک های وسیع الطیف از جمله ماکرولیدها، پنی سیلین های نیمه مصنوعی و سفالوسپورین ها گزارش شده است.  بنابراین مهم است که تشخیص آن را در بیمارانی که همراه با استفاده از آنتی بیوتیک ها دچار اسهال می شوند، در نظر بگیرید.  چنین کولیت ممکن است از شدت خفیف تا تهدید کننده زندگی متغیر باشد.  موارد خفیف کولیت کاذب معمولاً به قطع دارو به تنهایی پاسخ می دهند.  در موارد متوسط تا شدید، اقدامات مناسب باید انجام شود.