داروی لوپیناویر-ریتوناویر

لوپیناویر-ریتوناویر        


این محصول ترکیبی حاوی دو دارو است: لوپیناویر و ریتوناویر.  این محصول با سایر داروهای HIV برای کمک به کنترل عفونت HIV استفاده می‌شود.  این به کاهش میزان HIV در بدن کمک می کند تا سیستم ایمنی شما بهتر کار کند.  این احتمال ابتلا به عوارض HIV (مانند عفونت‌های جدید، سرطان) را کاهش می‌دهد و کیفیت زندگی شما را بهبود می‌بخشد.  لوپیناویر و ریتوناویر هر دو متعلق به دسته ای از داروها هستند که به عنوان مهارکننده های پروتئاز HIV شناخته می شوند.  ریتوناویر باعث افزایش ("افزایش") سطح لوپیناویر می شود.  این به لوپیناویر کمک می کند تا بهتر عمل کند. لوپیناویر/ریتوناویر درمانی برای عفونت HIV نیست.  برای کاهش خطر انتقال بیماری اچ آی وی به دیگران، تمام داروهای HIV را دقیقاً طبق دستور پزشک خود مصرف کنید.  طبق دستور پزشک، از یک روش مانع موثر (کاندوم‌های لاتکس یا پلی اورتان/بندهای دندانی) در طول فعالیت جنسی استفاده کنید.  از وسایل شخصی (مانند سوزن/سرنگ، مسواک و تیغ) که ممکن است با خون یا سایر مایعات بدن تماس داشته باشد، به اشتراک نگذارید.  برای جزئیات بیشتر با پزشک خود و یا مسئول داروخانه مشورت کنید.

نحوه استفاده از قرص لوپیناویر-ریتوناویر 100-25 میلی گرم داروی تقویت کننده - مهارکننده های سیتوکروم P450

 قبل از شروع مصرف لوپیناویر/ریتوناویر و هر بار که دوباره پر می‌کنید، راهنمای دارو و در صورت موجود بودن، بروشور اطلاعات بیمار ارائه شده توسط داروسازتان را بخوانید.  اگر سوالی دارید، از پزشک یا داروساز خود بپرسید.

 این دارو را طبق دستور پزشک، معمولاً یک یا دو بار در روز، با غذا یا بدون غذا از طریق خوراکی مصرف کنید.  قرص ها را به طور کامل ببلعید.  از خرد کردن، شکستن یا جویدن قرص خودداری کنید.


 دوز بر اساس وضعیت پزشکی شما، پاسخ به درمان و سایر داروهایی است که ممکن است مصرف کنید.  حتماً به پزشک و داروساز خود درباره همه محصولاتی که استفاده می‌کنید (از جمله داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) اطلاع دهید.

 برای کودکان، دوز نیز بر اساس سن، وزن و قد است.  مصرف یک بار در روز این دارو برای کودکان کمتر از 18 سال توصیه نمی شود.

اگر علاوه بر این محصول از دیدانوزین استفاده می کنید، می توانید آن را همزمان با این فرآورده مصرف کنید، اما هر دو را بدون غذا مصرف کنید.

 بسیار مهم است که مصرف این دارو (و سایر داروهای HIV) را دقیقاً طبق تجویز پزشک ادامه دهید.  هیچ دوزی را نادیده نگیرید.

 برای بهترین اثر، این دارو را در زمان های مساوی مصرف کنید.  برای کمک به یادآوری، این دارو را هر روز در زمان(های) یکسانی مصرف کنید.

 این دارو را بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید یا مصرف آن (یا سایر داروهای اچ آی وی) را حتی برای مدت کوتاهی قطع نکنید، مگر اینکه پزشکتان برای این کار تجویز کرده باشد.  انجام این کار ممکن است باعث افزایش میزان ویروس شود، درمان عفونت را دشوارتر کند (مقاوم کند)، یا عوارض جانبی را بدتر کند.
به یاد داشته باشید که پزشک شما این دارو را تجویز کرده است، زیرا او تشخیص داده است که مزایای آن برای شما بیشتر از خطر عوارض جانبی است.  بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند.

 وقتی سیستم ایمنی شما قوی‌تر می‌شود، می‌تواند با عفونت‌هایی که قبلاً داشتید مبارزه کند و احتمالاً باعث عود علائم بیماری شود.  همچنین اگر سیستم ایمنی شما بیش از حد فعال شود، ممکن است علائمی داشته باشید.  این واکنش ممکن است در هر زمانی (به زودی پس از شروع درمان HIV یا چندین ماه بعد) رخ دهد.  اگر علائم جدی دارید، فوراً به پزشک کمک کنید، از جمله: کاهش وزن غیرقابل توضیح، خستگی شدید، درد/ضعف عضلانی که از بین نمی‌رود، سردردهایی که شدید هستند یا از بین نمی‌روند، درد مفاصل، بی‌حسی/گزگز  دست‌ها/پاها/بازوها/پاها، تغییرات بینایی، علائم عفونت (مانند تب، لرز، تورم غدد لنفاوی، مشکل تنفس، سرفه، زخم‌های پوستی غیردرمان‌شونده)، نشانه‌های پرکاری تیروئید (مانند تحریک‌پذیری، عصبی بودن،  عدم تحمل گرما، ضربان قلب سریع/تپش/نامنظم، برآمدگی چشم‌ها، رشد غیرمعمول در گردن/تیروئید معروف به گواتر)، نشانه‌های یک مشکل عصبی خاص به نام سندرم گیلن باره (مانند مشکل در تنفس، بلع، حرکت دادن چشم‌ها،  افتادگی صورت، فلج، مشکل در صحبت کردن).

 اگر عوارض جانبی جدی دارید، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید، از جمله: افزایش تشنگی، افزایش ادرار، گیجی، تهوع/استفراغ مداوم، درد معده/شکم، زردی چشم/پوست، ادرار تیره.

 اگر عوارض جانبی بسیار جدی دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید، از جمله: علائم حمله قلبی (مانند درد قفسه سینه/فک/بازوی چپ، تنگی نفس، تعریق غیرمعمول)، سرگیجه شدید، غش، کند/سریع/نامنظم  تپش قلب.