نافازولین داروی ضد احتقان چشم
نافازولین داروی ضد احتقان چشم
نافازولین یک داروی ضداحتقان است که برای از بین بردن قرمزی، پفکردگی، و
خارش/آبریزش چشمها به دلیل سرماخوردگی، آلرژی، یا تحریکات چشم (دود، شنا کردن، یا استفاده از لنز) استفاده
میشود. این به عنوان سمپاتومیمتیک (آگونیست گیرنده آلفا) شناخته میشود که
در چشم برای کاهش احتقان عمل میکند. برخی مارکهای قطرههای چشمی نافازولین حاوی مواد دیگری نیز هستند.
روان کننده ها (مانند گلیسیرین، هیپروملوز، یا پلی اتیلن گلیکول 300)
به محافظت از چشم در برابر تحریک بیشتر کمک می کنند.
سولفات روی، یک قابض، به کاهش قرمزی و تحریک کمک می کند.
نحوه استفاده از قطره چشمی نافازولین 0.1 درصد
تمام دستورالعملهای روی بستهبندی محصول را دنبال کنید
یا طبق دستور پزشک از آن استفاده کنید. اگر سؤالی دارید، از پزشک یا داروساز خود بپرسید.
برای استفاده از قطرههای چشمی، ابتدا دستهای خود را بشویید. برای جلوگیری از آلودگی، نوک قطره چکان را لمس نکنید یا اجازه ندهید که چشم شما یا هر سطح دیگری را لمس کند.
قبل از استفاده از قطره، لنزهای تماسی را بردارید.
حداقل 10 دقیقه پس از استفاده از این دارو، قبل از قرار دادن لنزهای تماسی صبر کنید.
قبل از استفاده، این محصول را به صورت بصری بررسی کنید.
اگر رنگ مایع تغییر کرده یا کدر است از آن استفاده نکنید. طبق دستور در چشم(های) آسیب دیده استفاده شود.
سر خود را به عقب خم کنید، به سمت بالا نگاه کنید و پلک پایینی را پایین بکشید تا کیسه ای بسازید. قطره چکان را مستقیماً روی چشم نگه دارید و 1 قطره را داخل کیسه بریزید. به پایین نگاه کنید و به آرامی چشمان خود را به مدت ۱ تا ۲ دقیقه ببندید.
یک انگشت را در گوشه چشم نزدیک بینی قرار دهید و فشار ملایمی وارد کنید.
این کار از تخلیه دارو از چشم جلوگیری می کند. سعی کنید پلک نزنید و چشم را مالش ندهید. ا
گر دوز شما برای بیش از 1 قطره و برای چشم دیگر در صورت تجویز است، این مراحل را تکرار کنید.
قطره چکان را آبکشی نکنید. پس از هر بار استفاده، درپوش قطره چکان را محکم تعویض کنید.
اگر از نوع دیگری از داروی چشمی
(مانند قطره یا پماد) استفاده میکنید، حداقل 5 دقیقه قبل از استفاده از داروهای دیگر صبر کنید.
قبل از استفاده از پماد از قطره چشمی استفاده کنید تا قطره چشمی وارد چشم شود.
استفاده بیش از حد از
این نوع دارو ممکن است منجر به افزایش قرمزی چشم (هیپرمی برگشتی) شود.
اگر این اتفاق افتاد یا اگر وضعیت شما پس از 48 ساعت ادامه یافت یا بدتر شد، به پزشک خود اطلاع دهید.
ممکن است سوزش، قرمزی، گشاد شدن مردمک ها یا تاری دید رخ دهد.
اگر هر یک از این اثرات باقی ماند یا بدتر شد، فوراً به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.
اگر پزشکتان به شما دستور داده است که از این دارو استفاده کنید، به یاد داشته باشید که پزشکتان تشخیص داده است که فواید آن برای شما بیشتر از خطر عوارض جانبی است. بسیاری از افرادی که از این دارو استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند.
در صورت بروز هر یک از این عوارض جانبی بعید اما جدی فوراً به پزشک خود اطلاع دهید:
سرگیجه، حالت تهوع، تعریق، خواب آلودگی، ضعف، عصبی بودن، بدتر شدن قرمزی/خارش/تورم
در داخل یا اطراف چشم.
در صورت بروز هر یک از این عوارض جانبی نادر اما بسیار جدی،
فوراً به پزشک خود اطلاع دهید: درد چشم، سایر مشکلات بینایی، سردرد، کاهش دمای بدن، ضربان قلب نامنظم.
واکنش آلرژیک بسیار جدی به این دارو نادر است. با این حال، در صورت مشاهده هر یک از علائم واکنش آلرژیک جدی زیر، فوراً به پزشک مراجعه کنید: بثورات پوستی، خارش/تورم (به ویژه در صورت/زبان/گلو)، سرگیجه شدید، مشکل تنفس.