اسپری بینی آبی فلیکسوناز

اسپری بینی آبی فلیکسوناز

نشانه های درمانی

 پیشگیری و درمان رینیت آلرژیک فصلی (از جمله تب یونجه) و رینیت دائمی.  فلوتیکازون پروپیونات دارای فعالیت ضد التهابی قوی است اما هنگامی که به صورت موضعی روی مخاط بینی استفاده می شود فعالیت سیستمیک قابل تشخیصی ندارد.
میزان مصرف و روش مصرف:

 اسپری بینی آبی فلیکسوناز فقط برای تزریق داخل بینی است.

 از تماس با چشم باید اجتناب شود.

 بزرگسالان و کودکان بالای 12 سال:

 برای پیشگیری و درمان رینیت آلرژیک فصلی و رینیت دائمی.  دو بار اسپری در هر سوراخ بینی یک بار در روز، ترجیحا صبح.  در برخی موارد ممکن است دو بار اسپری در هر سوراخ بینی دو بار در روز لازم باشد.  پس از کنترل علائم، می توان از دوز نگهدارنده یک اسپری در هر سوراخ بینی یک بار در روز استفاده کرد.  در صورت عود علائم ممکن است دوز مصرفی افزایش یابد.  حداقل دوزی باید استفاده شود که در آن کنترل موثر علائم حفظ شود.  حداکثر دوز روزانه نباید بیش از چهار اسپری در هر سوراخ بینی باشد.
برای پیشگیری و درمان رینیت آلرژیک فصلی و رینیت دائمی در کودکان 4 تا 11 ساله یک دوز اسپری در هر سوراخ بینی یک بار در روز ترجیحاً در صبح توصیه می شود.  در برخی موارد ممکن است یک اسپری در هر سوراخ بینی دو بار در روز لازم باشد.  حداکثر دوز روزانه نباید بیش از دو اسپری در هر سوراخ بینی باشد.  حداقل دوزی باید استفاده شود که در آن کنترل موثر علائم حفظ شود.

 برای مزایای درمانی کامل، استفاده منظم ضروری است.  عدم وجود اثر فوری باید به بیمار توضیح داده شود، زیرا حداکثر تسکین ممکن است تا 3 تا 4 روز پس از درمان به دست آید.
  عفونت های موضعی: عفونت های راه های هوایی بینی باید به طور مناسب درمان شوند، اما منع مصرف خاصی برای درمان با اسپری بینی آبی فلیکسوناز ایجاد نمی کنند.

 فواید کامل اسپری بینی آبی فلیکسوناز ممکن است تا زمانی که درمان برای چند روز تجویز نشود به دست نمی آید.

 در صورت وجود هرگونه دلیلی مبنی بر اختلال در عملکرد آدرنال، هنگام انتقال بیماران از درمان استروئیدی سیستمیک به اسپری بینی آبی فلیکسوناز باید احتیاط کرد.

 اگرچه اسپری بینی آبی فلیکسوناز در اکثر موارد رینیت آلرژیک فصلی را کنترل می‌کند، چالش غیرعادی سنگین آلرژن‌های تابستانی ممکن است در موارد خاصی نیاز به درمان اضافی مناسب داشته باشد.
اثرات سیستمیک کورتیکواستروئیدهای بینی ممکن است به خصوص در دوزهای بالا که برای دوره های طولانی تجویز می شوند رخ دهد.  احتمال بروز این اثرات بسیار کمتر از آماده سازی کورتیکواستروئیدهای خوراکی است و ممکن است در بیماران فردی و بین داروهای کورتیکواستروئیدی مختلف متفاوت باشد.
اثرات سیستمیک بالقوه ممکن است شامل سندرم کوشینگ، ویژگی های کوشینگوئید، سرکوب آدرنال، عقب ماندگی رشد در کودکان و نوجوانان و به ندرت طیفی از اثرات روانی یا رفتاری از جمله بیش فعالی روانی حرکتی، اختلالات خواب، اضطراب، افسردگی یا پرخاشگری (به ویژه در کودکان) باشد.
درمان با دوزهای بالاتر از حد توصیه شده کورتیکواستروئیدهای بینی ممکن است منجر به سرکوب قابل توجه آدرنال از نظر بالینی شود.  اگر شواهدی مبنی بر استفاده از دوزهای بالاتر از توصیه شده وجود داشته باشد، پوشش کورتیکواستروئیدی سیستمیک اضافی باید در طول دوره‌های استرس یا جراحی انتخابی در نظر گرفته شود.
ممکن است با مصرف کورتیکواستروئیدهای موضعی و سیستمیک، اختلال بینایی گزارش شود.  اگر بیمار با علائمی مانند تاری دید یا سایر اختلالات بینایی مراجعه کند، بیمار باید برای ارجاع به چشم پزشک برای ارزیابی علل احتمالی، که ممکن است شامل آب مروارید، گلوکوم یا بیماری های نادر مانند کوریورتینوپاتی سروزی مرکزی (CSCR) باشد، در نظر گرفته شود.  پس از استفاده از کورتیکواستروئیدهای موضعی و سیستمیک گزارش شده است.

 اسپری بینی آبی فلیکسوناز حاوی 0.02 میلی گرم بنزالکونیوم کلرید در هر واحد دوز است که ممکن است باعث برونکواسپاسم شود.

 بنزالکونیوم کلرید ممکن است باعث تحریک یا تورم داخل بینی شود، به خصوص اگر برای مدت طولانی استفاده شود.