محلول تزریقی آتراکوریوم

آتراکوریوم


 1. نام فرآورده دارویی

 محلول تزریقی Atracurium Besilate 10 mg/ml

 2. ترکیب کیفی و کمی

 Atracurium besilate 10 mg/ml (معادل آتراکوریوم 7.5 mg/ml)

 2.5 میلی لیتر محلول حاوی 25 میلی گرم آتراکوریوم بیسیلات است

 5 میلی لیتر محلول حاوی 50 میلی گرم آتراکوریوم بیسیلات است

 25 میلی لیتر محلول حاوی 250 میلی گرم آتراکوریوم بیسیلات است

.

 3. فرم دارویی

 محلول برای تزریق

 محلول شفاف بی رنگ یا زرد کم رنگ

 4. مشخصات بالینی

 4.1 نشانه های درمانی


 تزریق Atracurium Besilate به عنوان یک مکمل برای بیهوشی عمومی در حین جراحی برای شل کردن عضلات اسکلتی، و برای تسهیل لوله گذاری داخل تراشه و تهویه مکانیکی نشان داده می شود.  همچنین برای تسهیل تهویه مکانیکی در بیماران بخش مراقبت های ویژه (ICU) نشان داده شده است.
تزریق Atracurium Besilate فقط باید از طریق تزریق داخل وریدی انجام شود.  از تزریق عضلانی Atracurium Besilate خودداری کنید، زیرا ممکن است منجر به تحریک بافت شود و هیچ داده بالینی برای حمایت از این روش تجویز وجود ندارد.

 برای جلوگیری از ناراحتی بیمار، تزریق Atracurium Besilate نباید قبل از ایجاد بیهوشی تجویز شود.

 تزریق Atracurium Besilate نباید در یک سرنگ مخلوط شود، یا به طور همزمان از طریق همان سوزن، با محلول های قلیایی (مانند محلول های باربیتورات) تجویز شود.


 

 همانند تمام داروهای مسدودکننده عصبی-عضلانی، نظارت بر عملکرد عصبی عضلانی در طول استفاده از تزریق آتراکوریوم بیزیلات به منظور تعیین دوز مورد نیاز توصیه می شود.
دوز اولیه atracurium besilate 0.3 تا 0.6 mg/kg (بسته به مدت زمان بلوک کامل مورد نیاز)، به عنوان تزریق بولوس داخل وریدی توصیه می شود.  این باعث آرامش کافی برای حدود 15 تا 35 دقیقه می شود.

 لوله گذاری داخل تراشه معمولاً در عرض 90 تا 120 ثانیه پس از تزریق داخل وریدی 0.5 تا 0.6 میلی گرم بر کیلوگرم انجام می شود.  حداکثر انسداد عصبی عضلانی معمولاً تقریباً 3 تا 5 دقیقه پس از تجویز به دست می آید.  بهبودی خودبخودی از پایان بلوک کامل در حدود 35 دقیقه اتفاق می‌افتد که با بازگرداندن پاسخ کزاز به 95 درصد عملکرد عصبی عضلانی طبیعی اندازه‌گیری می‌شود.

 دوزهای نگهداری
تزریق متناوب IV: در طول روش های جراحی طولانی مدت ممکن است انسداد عصبی عضلانی با دوزهای نگهدارنده آتراکوریوم besilate 0.1 تا 0.2 میلی گرم بر کیلوگرم حفظ شود.  دوزهای مکمل پی در پی باعث تجمع اثر مسدود کننده عصبی عضلانی نمی شود.
 استفاده به عنوان انفوزیون: پس از دوز اولیه بولوس آتراکوریوم، انسداد عصبی عضلانی ممکن است در طی مراحل جراحی طولانی مدت با تجویز آتراکوریوم بیسیلات به صورت انفوزیون داخل وریدی مداوم با سرعت 0.3 تا 0.6 میلی گرم بر کیلوگرم در ساعت حفظ شود.  انفوزیون نباید تا زمانی که بهبودی خودبخودی اولیه از دوز بولوس اولیه آتراکوریوم مشهود است شروع شود.
محاصره عصبی عضلانی ناشی از آتراکوریوم را می توان با یک عامل آنتی کولین استراز مانند نئوستیگمین یا پیریدوستیگمین، معمولاً همراه با یک عامل آنتی کولینرژیک مانند آتروپین یا گلیکوپیرونیوم برای جلوگیری از اثرات نامطلوب موسکارینی آنتی کولین استراز معکوس کرد.  تحت بیهوشی متعادل، معکوس معمولاً تقریباً 20 تا 35 دقیقه پس از دوز اولیه آتراکوریوم یا تقریباً 10 تا 30 دقیقه پس از آخرین دوز نگهدارنده آتراکوریوم، زمانی که بهبود انقباض عضلانی آغاز شده است، انجام شود.  معکوس کردن کامل بلوک عصبی عضلانی معمولاً در عرض 8 تا 10 دقیقه پس از تجویز داروهای معکوس کننده حاصل می شود.

 موارد نادری از مشکلات تنفسی، که احتمالاً مربوط به برگشت ناقص است، به دنبال تلاش برای آنتاگونیسم فارماکولوژیک بلوک عصبی عضلانی ناشی از آتراکوریوم گزارش شده است.  مانند سایر عوامل در این کلاس، اگر در سطوح عمیق مسدود کردن تلاش شود یا از دوزهای ناکافی عوامل معکوس استفاده شود، تمایل به بلوک عصبی عضلانی باقیمانده افزایش می یابد.
پس از دوز بولوس اولیه اختیاری 0.3 تا 0.6 mg/kg، بلوک عصبی عضلانی ممکن است با تجویز مداوم انفوزیون atracurium besilate با سرعت های بین 11 تا 13 میکروگرم/کیلوگرم در دقیقه (0.65 تا 0.78 mg/kg/hr) حفظ شود.  ممکن است تنوع زیادی بین بیماران در دوز مورد نیاز وجود داشته باشد و ممکن است با گذشت زمان افزایش یا کاهش یابد.  نرخ انفوزیون کمتر از 4.5 میکروگرم در کیلوگرم در دقیقه (0.27 میلی گرم بر کیلوگرم در ساعت) یا تا 29.5 میکروگرم در کیلوگرم در دقیقه (1.77 میلی گرم بر کیلوگرم در ساعت) در برخی بیماران مورد نیاز است.

 میزان بهبودی خودبخودی از بلوک عصبی عضلانی پس از انفوزیون آتراکوریوم بیزیلات در بیماران ICU مستقل از مدت زمان تجویز است.

 ریکاوری خود به خود به نسبت قطار از چهار > 0.75 (نسبت ارتفاع چهارم به اولین انقباض در قطار چهار نفره) را می توان در حدود 60 دقیقه انتظار داشت.  محدوده 32 تا 108 دقیقه در آزمایشات بالینی مشاهده شده است.